बाली पात्रो
मंगलबार, कात्तिक १८ गते २०८३

चेरी- Prunus avium

बुधबार, असार ६ २०८१
10 views
चेरी- Prunus avium

समाचार शेयर गर्नुहोस्

Share this news

परिचय

नेपालमा चेरी खेती काठमाडौं उपत्यकामा गर्न नसकिने कारणबाट यसको अरु क्षेत्रमा पनि व्यावसायिक चेरी खेती भएको देखिदैन । अग्रेजीमा Cherry भनिन्छ । वानस्पतिक नाम Prunus avium L हो । यो Rosacea परिवारमा पर्दछ ।

उच्च पहाडमा मात्र खेती गर्नुपर्ने भएको कारणले पनि नभएको हुन सक्छ । किनभने बाटोको असुविधाले ढुवानीको कठिनाइका कारण पनि खेती नभएको हो । ठूला–ठूला भोग र पार्टीको समयमा यसको फल पुलाउ र दहीमा राखी खुवाउन चलन छ ।

यसका फल झुप्पा–झुप्पा फल्ने र हेर्दाखेरी बोट नै रातो देखिने चलन छ । हेर्दा खेरी बोट नै रातो देखिने भएकाले बोट हेरिरहुँ जस्तो लाग्छ । यसको सबभन्दा राम्रो जात Napoleon Royal Ann हो ।

-हावापानी

यसको खेती समुद्री सतहबाट २,४०० देखि ३००० सम्म उचाईमा उपयुक्त हुन्छ । तापक्रम १५ से.को साथै तुषारो सहन सक्ने, पानी जम्न नहुने अतः निकायको राम्रो व्यवस्था हुनु पर्दछ ।

-माटो

बिरुवाका लागि रातो र चिम्ट्याइलो माटोमा पनि यसको खेती राम्रो भएको छ । रूखहरू गहिरो, राम्ररी निस्कने माटोमा राम्रो गर्छन् जसको pH 6.0-7.0 छ।

-बिरुवा उत्पादन गर्ने र रोप्ने तरिका

यसको बिरुवा उत्पादन गर्ने तरिका पहिलो वर्ष नेपाली लोक आरु पर्यो उत्पादन गरी अर्को वर्ष कलमी गर्न तयार हुन्छ । पेन्सिल साइजको भएपछि कलमी गर्न उपयुक्त भयो भनी जान्नु पर्दछ । यसरी तयार भएको रुटस्टक बिरुवामा माघ महिनाको ग्राफ्टिङ्ग गर्न सकिन्छ । यो बिरुवालाई पुस र माघमा रोप्ने भएकाले एक बोटबाट अर्को बोट ५ मिटर, एक ड्याङ्ग ६ मिटरको फरक गरी रोप्नु पर्दछ ।

विकास

-अमिलो र गुलियो चेर्रीको हेरचाहमा कुनै फरक हुँदैन।
-रुखको वरिपरि ओस कायम राख्न मल्च लगाउनुहोस्, तर तना वरिपरि केही इन्च जमिन खुल्ला राख्नुहोस्।
चराहरूद्वारा फलको रक्षा गर्न रूखहरूमा जाल हाल्नुहोस्।
-सुक्खा क्षेत्रमा नियमित रूपमा पानी दिनुहोस्।
-चेर्री रूखहरूलाई फल पातलो पार्न आवश्यक पर्दैन, किनकि तिनीहरूले प्रायः प्राकृतिक रूपमा प्रारम्भिक गर्मीमा पतलो हुन्छन्।
-नयाँ फल दिने काठको वृद्धि प्रोत्साहित गर्न हरेक वर्ष हिउँदको अन्त्यमा रूखहरू छाँट्नुहोस्। शरद ऋतुमा छाँट्नु हुँदैन।
-रुखहरू फूल्न सुरु गर्नु केही हप्ता अगाडि वसन्तको सुरुमै कम नाइट्रोजन मल (जस्तै ५-१०-१०) ले मल दिनुहोस्, त्यसपछि चेर्री सङ्कलन नभएसम्म आवश्यक रूपमा मल दिनुहोस् (माटोको उर्बरता जाँच गरेर)। मध्य गर्मी पछि मल नदिनुहोस्, किनकि नयाँ वृद्धिलाई शरद र हिउँद अगाडि कडा पार्न समय आवश्यक पर्छ।

प्रकारहरू (Types)

१.गुलियो चेर्रीहरू

पहिलो - ‘ब्ल्याक टार्टेरियन’
मध्य सिजन - ‘बिंग’
ढिलो - ‘स्टेला’

२.अमिलो चेर्रीहरू

पहिलो - ‘अर्ली रिचमण्ड’
मध्य सिजन - ‘मोन्टमरेन्सी’
ढिलो - ‘मेटेओर’

संकलन (Harvesting)

-फलहरू पूरै पाकेको (गाढा रातो, कालो, पहेँलो) हुँदा मात्र टिप्नुहोस्; पूरै पाक्नुभन्दा केही दिन अगाडि चिनीको मात्रा बढ्छ।
-एक हप्ताभित्र सङ्कलन गर्न तयार हुनुहोस्। तुरुन्त खानुहोस् वा पकाउनुहोस्।
-यदि तिनीहरू फ्रिज गर्नको लागि छन् भने कडा हुँदा फलहरू टिप्नुहोस्।
-चेर्रीको डाँठसँगै फल टिप्न पक्का गर्नुहोस् ताकि फल नफुटोस्, तथापि, अर्को वर्ष फल उत्पादन गर्न फलको स्परलाई बचाउन ध्यान दिनुहोस्।
-हातले टिप्दा टुसाहरूमा चोट लाग्न सक्छ र संक्रमण हुन सक्छ; कैंचीले डाँठहरू काट्नुहोस्।
-चेर्री रूखहरूले सामान्यतया चौथो वर्षसम्म फल दिन्दैनन्। त्यसपछि, तिनीहरूले हरेक वर्ष करिब ३० देखि ५० क्वार्ट चेर्रीहरू उत्पादन गर्नुपर्छ।

कीराहरू/रोगहरू

चराहरू सामान्य कीराहरू हुन्, विशेष गरी गुलियो चेर्रीहरूमा (अमिलो चेर्रीहरूको तुलनामा)। चराहरूको क्षति बाट बच्न, तपाईं सानो रूखहरूमा नाइलन जाल लगाउन सक्नुहुन्छ, तर ठूला आकारका गुलियो चेर्री रूखहरूलाई छोप्न गाह्रो हुन्छ। पाई प्यान जस्ता ध्यान भङ्ग गर्ने वस्तुहरूले मद्दत गर्न सक्छ, तर चराहरू तिनीहरूमा बानी पर्न सक्छन्।

अर्को समाधान भनेको नजिकै यस्तो फलफूल रूख रोप्नु हो जुन चेर्रीको मौसमभन्दा पहिले र त्यस क्रममा पाक्छ, जस्तै कि शहतूत रूखहरू।

अन्य कीराहरू जसले चेर्रीहरूमा आक्रमण गर्छन्, तिनीहरूमा फलफूल माछाहरू, स्याउका कीराहरू, पीच रूख बोररहरू, र तुसाहरू (विशेष गरी प्लम कर्कुलियोको लार्भा) समावेश छन्। स्वीकृत स्प्रेहरूको बारेमा तपाईंको स्थानीय बगैंचा केन्द्रसँग सोध्नुहोस्।

ब्राउन रोट र चेर्री पात दागले अमिलो र गुलियो दुवै चेर्रीहरूलाई असर गर्छ। कालो गाँठो र धुलो फफूंदी केही क्षेत्रहरूमा सम्भावित समस्या हुन्।

स्रोत: कृषि प्रेस 

थप समाचार